Vraag: Hoeveel hop moet ik aan een recept toevoegen?
Antwoord: De hoeveelheid hop die aan een recept dient te worden toegevoegd kan nogal eens verschillen. Op de eerste plaats is het natuurlijk van belang dat je zóveel hop toevoegt, dat je bier de juiste bitterheid krijgt. Afhankelijk van de versheid en de kwaliteit van de hop kan de hopgift aardig verschillen en ook het percentage alfazuur (bitterstof) vertoont een sterke variatie tussen diverse hoprassen en oogsten uit verschillende jaren en gebieden. Om een zo constant mogelijke hopgift te verkrijgen, is het verstandig met zogenaamde hopgetallen te werken. Elk recept bestaat uit een aantal (kilo)grammen mout, een bepaalde giststam, eventuele toevoegingen en een hopgetal. Dit getal is een maat voor de hoeveelheid hopbitterstof die aan een wort wordt toegevoegd om de juiste bitterheid te verkrijgen. Door het gebruik van een constant getal zijn de variabele invloeden van gebruikte hoprassen, hop uit verschillende hopteeltgebieden en -oogsten te omzeilen. Op de verpakking van een gekochte hoeveelheid hop staat het alfazuurpercentage (bitterwaarde) aangegeven. Indien in de onderstaande formule het aantal liters te brouwen bier, het gewenste hopgetal en het alfazuurpercentage van de gebruikte hop worden ingevuld, vormt de uitkomst het benodigde aantal grammen hop voor dit recept. Succes!
Hop ( gram ) = ( bier (# liter) * hopgetal (mg/l) * 4 ) / ( alfazuurpercentage * 10 )

Vraag: Als gevolg van de verwerking tijdens de oogst lijkt hop een erg vervuilde grondstof. Kan ik hop ongesteriliseerd aan een bier toevoegen bij wijze van dry-hopping?
Antwoord: Het lijkt inderdaad alsof hop een erg smerige grondstof is, en dat is ten dele ook zo! Tegenwoordig mag hop niet meer gezwaveld worden ter conservering, wat metname de ‘psychische vervuiling’ van deze grondstof verhevigd. Hop groeit in de buitenlucht en zal derhalve bezaaid zijn met de nodige micro-organismen. Toch zullen deze ‘beestjes’ op de hopbellen niet tot grote bloei komen, gezien de hoge concentraties looistoffen en harsen op de bellen. Eventueel vuil dat tijdens de verwerking aan de hop wordt toegevoegd zal wel aanwezig zijn, maar zich niet noemenswaardig vermeerderen. Indien je hop wilt gebruiken voor dry-hopping, voeg je de hopbellen pas toe als de gisting al grotendeels is afgelopen. Het jongbier is volledig gecolonialiseerd door de gist en indringers van buitenaf maken weinig kans (behoudens enkele uitzonderingen!). De weinige bacteriën op de hop zullen bovendien wat eventuele groei betreft veel hinder ondervinden van het in het bier aanwezige alcohol. Al met al valt het risico van dry-hopping dus best mee, als je maar geen gekke dingen doet. Steriliseren van de hop in een magnetron zal waarschijnlijk alleen een psychisch voordeel geven, omdat voor goede sterilisatie op deze manier water absoluut noodzakelijk is. Een absoluut nadeel van magnetron-sterilisatie zou een versnelde oxidatie kunnen zijn. Het gebruik van hopextract voor dry-hopping is af te raden, omdat veel hopextracten nauwelijks oplosbaar zijn en een te hoge concentratie bitterstoffen bevatten.


Vraag: Hoe kan ik hop het beste opslaan?
Antwoord: Hop veroudert vrij snel onder invloed van zuurstof uit de lucht. Zuurstof reageert met verschillende hopcomponenten, wat leidt tot kaas-achtige aroma’s en een verlies van de frisse hoplucht. Hop kun je het beste snel na de oogst kopen (oktober/ november) en bewaren in een omgeving waarin zo min mogelijk zuurstof aanwezig is. Goede ervaringen zijn binnen ons gilde al opgedaan met het bewaren van hop in weckpotten. Prop zoveel mogelijk hop in een weckpot en zorg dat er op de bodem een laagje sulfiet ligt. De sulfiet reageert met de aanwezige zuurstof, waardoor deze niet meer met hopcomponenten kan reageren. Bewaar de potten op een donkere koele plaats. Andere mogelijkheden zijn het invriezen van hop in porties, of het vacuum-insealen van hop (eveneens koel en donker bawaren.

Vraag: Wanneer tijdens het brouwproces moet ik aromahop toevoegen?
Antwoord: Aromahop is, zoals de naam al zegt, hop die wordt toegevoegd ten behoeve van het aroma. Het is dus niet de bedoeling dat de alfazuren van de hop worden omgezet in iso-alfazuren (isomerisatie), maar het is de bedoeling dat het frisse hoparoma van de hop wordt opgenomen door de wort. Om dit zonder besmetting te laten gebeuren kun je de aromahop het beste gedurende de laatste tien minuten van het kookproces meekoken. Op deze manier zullen eventuele bacteriën worden gedood terwijl het frisse hoparoma behouden blijft. Gedurende de korte kooktijd zal slechts een klein deel van de in de aromahop aanwezige alfazuren isomeriseren, waardoor de aromahop nauwelijks bijdraagt aan de bitterheid van het bier.

Vraag: Hoe moet ik mijn hopplanten verzorgen?
Antwoord: Hopplanten dienen in de volle grond in de zon of gedeeltelijk (maximaal halve dagen) in de schaduw geplant te worden. De planten groeien het beste op kalkhoudende grond en hebben veel water nodig. Snoei de plant terug naar drie ranken en leidt deze ranken langs een hek, heg of langs gaas/touw. Indien er in de omgeving geen mannelijke hopplanten voorkomen zullen de (vrouwelijke) planten na de bloei hopbellen ontwikkelen.
Succes!

Vraag: Hoe zit het met die potjes hopextract?
Antwoord: (...)In de potjes hopextract zit voor een bepaald hopgetal (stel: hopgetal 60) aan extract. Dit wil zeggen dat een potje op 10 liter bier resulteert in bier met hopgetal 60. Hetzelfde potje op 20 liter bier resulteert in bier met hopgetal 30, enzovoort. Het stroperige extract is nog niet geïsomeriseerd en zal dus de gebruikelijke periode gekookt moeten worden om de vereiste bitterstoffen vrij te maken. Hiertoe dienen de potjes aan de kokende wort toegevoegd te worden (gewoon de hele potjes (zonder deksel!) in de pan gooien!). Na het koken kan afgeheveld worden over een neteldoek om de eiwitten te verwijderen.
Vraag: Hoe moet ik mijn (eigen teelt) hop behandelen en bewaren?
Antwoord: Zelf geteelde hop is prima te gebruiken voor het brouwen van bier. Het enige probleem is echter dat je niet weet wat het alfazuur percentage is. De 'bitterheid' van een hopoogst is bij benadering te bepalen door een afgewogen hoeveelheid hop in water op te koken en te vergelijken met bekende hopgetallen commerciële hop (eveneens opgekookt in water). De beste resultaten worden doorgaans behaald met een verdunningsreeks, waarin een reeks oplopende hopgetallen wordt vergeleken met verschillende hoeveelheden eigen teelt hop.De hop moet worden geoogst medio september, als alle bel-blaadjes volledig ontwikkeld zijn. De bellen worden afgeknipt vlak voor de bel. De opslag van eigen teelt hop kan als volgt gebeuren:

1. drogen in de zon , de magnetron (droogprogramma) of op zolder.
2. invriezen in porties